Recensie: Moonlight en de ruwe kant van het opgroeien als homo in Miami

gepost op 31/01/2017

Moonlight is een tripliek waarin drie periodes uit de jeugd van de Afro-Amerikaanse tengere en verlegen jongen Chiron centraal staan. Hij worstelt met zijn identiteit, mannelijkheid, seksuele geaardheid en is op zoek naar een plaats in de wereld. De film werd de afgelopen maanden door de Amerikaanse critici uitgeroepen als een van de betere films van 2016 en won ook een Golden Globe voor beste dramafilm en sleepte acht Oscarnominaties in de wacht, waaronder die voor beste Film.

De film is gebaseerd op het ongepubliceerde toneelstuk ‘In Moonlight Black Boys Look Blue’ van Tarell Alvin McCraney en is samen met producenten Adele Romanski en Brad Pitt omgevormd tot een speelfilm.De regie is in handen van Barry Jenkins, die nu dankzij Moonlight zijn echte doorbraak kent.
In Moonlight krijgen we een blik te zien op de omstandigheden waarin Chiron in een achterbuurt van Miami opgroeit. Niet alleen krijgt hij het hard te verduren op zijn school en is zijn moeder een drugsverslaafde junkie die zich niet veel van haar zoon aantrekt. Hij heeft ook niet echt een vaderfiguur waarnaar hij kan opkijken.

In het eerste deel van de krijgen we Chiron te zien tijdens zijn kinderjaren. De jongen wordt gepest en moet op de vlucht slaan voor zijn schoolgenoten. Tijdens een van die pesterijen ontmoet hij Juan die de rol van vaderfiguur ongewild invult. Juan is echter ook één van de drugsdealers waarop Chiron's moeder regelmatig een beroep doet om haar voorzien in haar drugbehoefte.

In het tweede deel springt de film enkele jaren voorruit naar de tienerjaren van Chiron. Nog steeds wordt hij gepest, maar daarenboven ontdekt hij dat hij gevoelens ontwikkeld voor zijn vriend Kevin. Maar in de macho-omgeving waarin Chiron opgroeit is geen plek voor homoseksuele gevoelens en moeten hij en Kevin hun liefde verbergen. Als tiener wordt Chiron geconfronteerd met agressievere vormen van pesten en probeert hij zijn seksuele geaardheid te onderdrukken. Bovendien maakt hij deel uit van een stad en een tijdperk waarin jonge mannen geweld als de oplossing voor alle problemen zien en homoseksualiteit als een zwakte beschouwen. Als een vechtpartij op school uit de hand loopt, moet hij Miami en haar achterbuurten verlaten.

Dat is dan meteen ook waar het derde deel enkele jaren de toekomst inspring. Chiron worstelt nog steeds met zijn gevoelens. Zijn moeder zit ondertussen in een afkickkliniek en hij is een volwassen stoere man geworden. Een toevallig telefoontje slaat zijn wereld echter weer aan diggelen. Hij keert terug naar Miami waar hij opnieuw contact zoekt met Kevin.


Moonlight grijpt je bij momenten bij de keel, maar dompelt je ook onder in het typische kleurenpalet van de sunshine state en Miami in het bijzonder. In de scène op het strand straalt die energie als het ware af in de beelden. Alleen al voor de cinemagrafie is het de moeite waard om Moonlight in de bioscoop te gaan bekijken. Als je op zoek bent naar een 'coming to age' homofilm waarin tieners hun seksualiteit ontdekken blijf je een beetje op je honger zitten. Maar het thema, hoewel het een grote rol lijkt te spelen, wordt het slechts sporadisch gesuggereerd. Deze film zet alle personages neer als mensen en niet zoals stereotypes zoals we die vaak in grote Hollywood films tegen komen.

Moonlight is vanaf 1 februari ook in België te zien.


Cast: Mahershala Ali, Shariff Earp, Duan Sanderson, Alex R Hibbert, Janelle Monáe, Naomie Harris, Jaden Piner

Regie: Barry Jenkins

Genre: Drama

Duur: 111min.

Delen

Gaylive.Be: Nieuwsportal voor de Vlaamse Holebi.contacteer ons per e-mail
© 2001- 2017 Gaylive.Be (Webpool New Media Productions).


Ed Sheeran